به نام خداوند جان و خرد

آیا نفت بر سر سفره های ما آمد؟؟

اینهمه فقر !  اینهمه اعتیاد ! اینهمه نابرابری !!! چرا

  آیا از منابع نفت و گاز ومعادن فیروزه وطلا و هزاران نعمت خدادای دیگر بی بهره  ایم

تغییرات اقلیمی و همچنین بالا رفتن بهای نفت و عوامل دیگر می تواند بالا رفتن بهای خواروبار

 در جهان را تا حدودی توجیه کند، ولی کمبود آذوقه در دنیا به بی کفایتی رژیمها و بی لیاقتی

 دولتها نیز وابستگی دارد

من چه هستم ارزوی مرده ای

سنگ طوفان ملالت خورده ای

من چه هستم قطره اشکی گرم و پاک

کز رخ تقدیر افتاده به خاک

من که هستم تیره روزی غم نصیب

من که هستم دردمندی بی طبیب

من چه دارم جز دلی لبریز خون

ره نوردم در بیابان جنون

چون کل روییده در مردابها

چون حبابم در دل گردابها

چیستم من همچنان برگ خزان

گشته دستاویز طوفان زمان

کیستم من زائری گم کرده راه

ره ندانستم در افتادم به چاه

کیستم من شاخه بی حاصلی

کیستم من از دل خود غافلی

مینو

ندانم کاری تا کی ؟

مسو لین سیما تا کی با ید مردم را با برنامه های سخیف و مسخره به عنوان طنز به بازی

بگیرد وهر اعتراض را نادیده بگیرد و کارش را بدتر از قبل ادامه بدهد .....واقعا تا کی؟؟؟

چقدر دوست داشتم گریه کنم . ولی نشد . برای فرار از وقایع تلخ یک

سال اخیر به هر چیزی چنگ زدم   

به کجا فرار کنم ؟

یک دلقک کجا را دارد که

 برود ؟  

تا کی فرار کنم ؟

تا کی بخندانم ؟

مگر دلقک ها حق ندارند

خسته شوند ؟

مگر یک دلقک نمی رنجد ؟

دوستی می گفت : ترس من از مرگ نیست . از تنها مردن است

راز نگه دار باشحتی

 اگر در امدت خوب است.فرزندانت را وادار کن کار کنند

 و بخشی از شهریه کالجشان را بپردازد

از پا فتن کلمات کنایه امیز اجتناب کن

از صرف غذا در رستوران هایی که زرق و برق دارند اجتناب کن

فراموش نکن که در کار و در روابط خانوادگی، اعتماد مهمترین چیز است

هر گز اجازه نده کسی تو را افتان و خیزان ببیند

هر گز مبلغی بیش از توان باختت در بورس سرمایه گذاری نکن

شریک زندگی ات را با دقت انتخاب کن ، نود و پنج در صد خوشبختی ها و بد بختی های زندگی ات ناشی از

همین یک تصمیم خواهد بود

عادت کن چنان در جق کسان خوبی کنی  که هر گز نفهمند تو بودی

همیشه چیزی زیبا پیش رو داشته باش حتی  اگریک شاخه گل مینا در یک لیوان اب باشد

به افکار بزرگ فکر کن ، اما از شادی های کوچک لذت ببر

هر از گاه به فرزندانت بگو که چقدر نازنین  اند و تو چقدر به انها اعتماد داری

و من در زیر پای لحظه های گنگ سنگین بار

و در کام سکون مات و وهم امور

ترا میجویم و دیگر نشانت را نمی یابم

صدا سر می دهم گنگ و غریبانه

که من ای جسم چون اتش

که من ای روح چون شبنم

ترا با قلب تنهایم

ترا مانند غمهایم

ترا با نام ها و ننگ هایت

ترا با سکر گرم بوسه هایت

دوست میدارم

ترا من دوست میدارم

در اینجا ما بحث آداب را صرفاً در دو قسمت می آوریم. قسمت اول تحت عنوان «چه

بگوییم و چه نگوییم» و قسمت دوم تحت عنوان «چگونه بگوییم و چگونه نگوییم»

قسمت اول: چه بگوییم و چه نگویم

.¹

اول فکر کن آنگاه سخن بگوی تا از لغزشها سالم و محفوظ بمانی

خــــــــــــــــــداوندا

به اشـــک ما دران دلشـــــــکسته

به شام نالــــــــــــــــــــه های نا امـــــــــیدان

به صبــــــــــــــــــــح آبروی رو سپــیـــــــــــــــــــــدان

به حرمــــــــانی که در چشــــــــــــــــــم یتـــــــــــیم اســـــــت

به دل هــــــــــــایی که در چنــــــــــــــــــــگال بیــــم اســـــــــــــت

به دیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــداری که از آن گــــــــــــــــریه خیزد

به بیمــــــــــــــــــــــــــاری که از جـــــــا ن می گـــــــــــــریزد

به آن درمـــــــــــــــــــانده ای کز عمــــــــــر سیر است

به آهویی که در چنـــــــــــــــــــــــگال شیر است

قســـــــــــــم بر آستــــــــــــــــان کبریایی

رها کن جان من را از زندگانی

یكی از روانشناسان مى‏گوید: «اولین كسانى كه خریدار مدهاى جدید و تغییر لباس و خودآرایی‌هاى زننده هستند،

 همان تحقیرشدگان دوران كودكى مى‏باشند

از زمره صفات ثبوتى و فعل خداوند «خالقیّت» و «ربوبیت» است. یعنى هم آفریدگار است و هم پروردگار

. جریان این دو صفت الهى در مورد انسان به توسط پدر و مادر انجام مى‏شود و این دو هستند كه وسیله پیدایش

 او در حیات مادى و رشد و تربیت او به ویژه در ایام كودكى‏اند.

خداوند عشق والدین و به خصوص مادر به فرزند را به ویژه در دوران كودكى و نیاز او به آنان را به صورت

 غریزى در نهادشان قرار داده و مراقبت از او را به توصیه و دستور واگذار نفرموده است، زیرا تخلف از

دستور و فرمان مولى به وفور ممكن است، ولى سرپیچى از حكم غریزه بسیار نادر و مشكل است و او با این

تدبیر خود از تلف شدن و دور انداختن كودك به جهت رنج زیاد آن به وسیله والدین، جلوگیرى و پیش‏گیرى كرده

یک دنیا سیاهی               


روزگاریست

در رفاقت با وفا بودن شرط مردانگي است

ورنه با يک استخوان صد سگ رفيقت مي شوند

اتل متل توتوله

بقیه در

ادامه مطلب

.